در گلوی من ابر کوچکیست...

انگشتان تازه میخاهم تا جور دیگر بنویسم...

در گلوی من ابر کوچکیست...

انگشتان تازه میخاهم تا جور دیگر بنویسم...

آواز بلندی تو و کس نشنودَت باز
بیرونی از این پرده تنگ شنوایی

تو چه جوری غم این خستگی از یادت رفت؟

شنبه, ۱۶ مرداد ۱۳۹۵، ۰۴:۴۳ ب.ظ

از چهارشنبه که رفتم مدرسه هی میخاستم بیام بنویسم اما نشد. ینی چارشنبه که انقد خسته بودم وختی اومدم خونه که همونجا جلو تلوزیون خابم برد تا ساعت 8!

بعدشم که بیدار شدم دیدم یکی از شاگردام برام تو تلگرام نوشته من امروز دیدمتون تو مدرسه! موهاتون مبارک! گفتم مرسی و اینا. بعد داشتم فک میکردم این اگه موهای منو دیده حتمن دیده که من چه جوری چپکی رو صندلی مچاله بودم و این چیزا. که خب البته نور مایند. کلن برام مسئله نیس این چیزا. پلاس اینکه این دختره باحاله. مشکلی ندارم با اینکه منو تو این شرایط ببینه.

ینی کلن من خیلی مشکلی با شاگردام ندارم. هاهاها. این یک دروغ محضه. چون همین شاگردام یه وختایی یه حرکتایی میکنن که باید بزنیشون. ولی خب چون اگه الان تو به هر بچه ای هر چقدم پررو، بگی بالا چشمت ابرو مسئله رسانه ای میشه و عالم آدم میان بت فش و فضیحت میدن که تو دچار یه سری عقده های درونیی چیزی هستی که میای با یه سری بچه ی مظلوم و معصوم و بی دفاع اینجوری برخورد میکنی، نمیشه بزنیشون. ولی خب راهای دیگه هست که بعدن اگه حوصله داشتم یا لازم بود شما یاد بگیرین میگم اینجا.

کلن خیلی دیگه حوصله ندارم بخام هر جیزی رو بگم. اینجا یا هرجای دیگه. یه جوری دلم میخاد دیگه هیچ حرفی نزنم. سکوت کنم. همینجوری از سکوتم همه بفهمن که مثلن الان هوا پسه یا هوا پیشه یا مساوی. که البته نمیدونم اصن همچین شرایطی داریم یا نه.

حالا نداشته باشیمم مهم نیس مهم اون سکوت اس. کلن همیشه مهم فحوای کلامه. ولی نمیفهمید که. گیر میدید به کلمه ها. به املا. به لهجه. به انشا. به علائم نگارشی. نقطه ویرگول و کاما کوتیشن و گیومه و نیم فاصله. انقد گیر میدید و انقد غر میزنید و انقد نمیفهمم، نفهمیدم چی گفتی و این مسخره بازیا رو از خودتون در میارین که آدم دلش میخاد دیگه نه حرفی بزنه نه چیزی بنویسه. فقط مثل بودایی، برهمایی چیزی بشینه زل بزنه توی چشمتون و همه اش سکوت باشه. فقط سکوت.

نظرات  (۲)

سلام. واسه پست قبلیت منم نوشتم
پاسخ:
سلام
مرسی سلمان
:)
اصلا یه وقتایی ادم میره رو مود ِ حرف نزدن ؛ در حالی که کلی حرف داره .
پاسخ:
اوهوم